"Jej ojciec nigdy nie widział morza, nie zdążył. A może nie miał okazji. Pewnie dlatego morze było dla niej tak ważne. Podświadomie chyba chciała napełnić się nim za dwoje, może dlatego tak mocno to za każdym razem przeżywała. Usiadła na plaży i łzy same
O Diário do Luiz é o meu projeto de vida, é meu filho, meu sonho. Eu passei por uma fase onde me vi obrigado a deixá-lo dormindo por um tempo, mas nunca, jamais pensei em abandoná-lo. Agora eu posso dar seguimento a esse projeto do jeito que eu sempre qui
